Ev keki, pastane çöreği
“Ay, tıpkı pastane pastası gibi düzgün ve kusursuz yapmış muzlu rulo pastayı” diyen konu komşunun teşvik edici iltifatları nedeniyle, sanırdık ki pastane pastaları ulaşılmaz güzelliktedir! Her yaptığımız keki çöreği pastanede satılanlar gibi kotarabilme gayreti hangimizin çabası olmadı ki bir zamanlar…
Vaktiyle, özellikle 25 - 30 yıl öncesi, çeşitli hamur işi ve pasta malzemeleri piyasada şimdiki gibi satılmazdı. Krem şantiyi tercümeli Avrupa kopyalı kadın dergilerinde okur görür ama nasıl yapacağımızı kestiremezdik. Yumurta aklarını çırpma teliyle kar gibi köpürtmek her babayiğidin harcı değildi, pastane kremaları sihirli lezzetler olarak imrenilenler tahtında sımsıkı otururdu. Evlerde girişilen pasta süslemeleri çoğunlukla pürtüklü ve hasarlı olur, sütlü ve kakaolu pişirerek yaptığımız kremaları pasta kekinin üzerine düzgünce yayacağız diye canımız çıkardı.
Ne kadar düzgün o kadar pastane havası!
Hepsi gerilerde kaldı artık. Şimdilerde, muntazam okka gibi kalıplarda pişirilen, tasarlanıp kusursuz sofraya getirilen pasta kek ve türevlerine burun kıvırma devrindeyiz. Evde bildiğimiz malzemelerle gelişigüzel pişirdiğimiz hamur işlerinin tadı ve kıymeti hiçbirinde yok. Pastanelerin kullandıkları başta trans yağlar olmak üzere, rafine unlarla, nişasta bazlı mısır şuruplarıyla yapılan sanayi türü pasta, kek ve türevlerinin sağlığa zararları giderek fark ediliyor. Hamur işleri ve tatlı yiyecekler kalorilerinin yüksekliği nedeniyle zaten yeterince riskliler bir de ticari malzemelerle yapıldıklarında zararlarını tahmin etmek güç olmasa gerek.
Piyasadaki plastik görünümlü kek, pasta ve börek çöreklerin saltanatı toplumsal bilinçlenmeyle artık sarsılmaya başladı. Ambalaj içindeki koruyucu katkı maddeli ürünlerin durumu daha da vahim olduğundan onları artık konu bile etmiyoruz, hiçbir anne çocuğuna ambalajlı kek yedirecek kadar duyarsız olamaz diye düşünmek istiyorum! “Pastane işi olmasın, yamuk ve şekilsiz olsun ama evdeki mutfağımızın ürünü olsun” zihniyeti, genç nesil anneler arasında giderek yayılmakta. Zaten hiç anlamıyorum, nedir bu kusursuzluk merakı? Fabrikasyon standartlarla iş göre göre yaşamlarımızı da kalıplara dökeceğiz neredeyse!
Sen pişir!
Cevizli kek yap bana
unu sen, şekeri ben
cevizi irice olsun.
Kurabiye pişir bana
yamuk yanık
ama; senin elinden olsun.
Vaktiyle, özellikle 25 - 30 yıl öncesi, çeşitli hamur işi ve pasta malzemeleri piyasada şimdiki gibi satılmazdı. Krem şantiyi tercümeli Avrupa kopyalı kadın dergilerinde okur görür ama nasıl yapacağımızı kestiremezdik. Yumurta aklarını çırpma teliyle kar gibi köpürtmek her babayiğidin harcı değildi, pastane kremaları sihirli lezzetler olarak imrenilenler tahtında sımsıkı otururdu. Evlerde girişilen pasta süslemeleri çoğunlukla pürtüklü ve hasarlı olur, sütlü ve kakaolu pişirerek yaptığımız kremaları pasta kekinin üzerine düzgünce yayacağız diye canımız çıkardı.
Ne kadar düzgün o kadar pastane havası!
Hepsi gerilerde kaldı artık. Şimdilerde, muntazam okka gibi kalıplarda pişirilen, tasarlanıp kusursuz sofraya getirilen pasta kek ve türevlerine burun kıvırma devrindeyiz. Evde bildiğimiz malzemelerle gelişigüzel pişirdiğimiz hamur işlerinin tadı ve kıymeti hiçbirinde yok. Pastanelerin kullandıkları başta trans yağlar olmak üzere, rafine unlarla, nişasta bazlı mısır şuruplarıyla yapılan sanayi türü pasta, kek ve türevlerinin sağlığa zararları giderek fark ediliyor. Hamur işleri ve tatlı yiyecekler kalorilerinin yüksekliği nedeniyle zaten yeterince riskliler bir de ticari malzemelerle yapıldıklarında zararlarını tahmin etmek güç olmasa gerek.
Piyasadaki plastik görünümlü kek, pasta ve börek çöreklerin saltanatı toplumsal bilinçlenmeyle artık sarsılmaya başladı. Ambalaj içindeki koruyucu katkı maddeli ürünlerin durumu daha da vahim olduğundan onları artık konu bile etmiyoruz, hiçbir anne çocuğuna ambalajlı kek yedirecek kadar duyarsız olamaz diye düşünmek istiyorum! “Pastane işi olmasın, yamuk ve şekilsiz olsun ama evdeki mutfağımızın ürünü olsun” zihniyeti, genç nesil anneler arasında giderek yayılmakta. Zaten hiç anlamıyorum, nedir bu kusursuzluk merakı? Fabrikasyon standartlarla iş göre göre yaşamlarımızı da kalıplara dökeceğiz neredeyse!
Sen pişir!
Cevizli kek yap bana
unu sen, şekeri ben
cevizi irice olsun.
Kurabiye pişir bana
yamuk yanık
ama; senin elinden olsun.
Aşçı Fok
Nurdan ÇAKIR TEZGİN
