Aşçı Fok'un doğum günü
Her ÅŸey tercih meselesi…
Kıymet bilmezin birine
dünyanın en ağır en pırıl mücevherini de verseniz burun kıvırır! Özel günlerde armaÄŸan vermek güç iÅŸtir aslında. Niye yazıyorum bunları derseniz; Bugün benim doÄŸum günüm, ÅŸimdiden Turgay’ı kayırmadan duramıyorum. Onun en zorlandığı iÅŸtir armaÄŸan seçmek. Önceleri zorlanmıyordu, zira; hop bir web tasarımı yapıp beni yerimden zıplatıyordu. Ya da yepyeni bir internet sitesi hazırlayıp bunu sana doÄŸum günü hediyesi olarak hazırladım diyerek iÅŸin içinden sıyrılıyordu!
www.ascifok.com sayfam tam da on yıl önce böyle bir armaÄŸan olarak doÄŸmuÅŸtu. Åžaka deÄŸil on yıl, pek sevinmiÅŸtim. Turgay’ın daha da önceki yıllarda hazırladığı www.focafoca.com yine bana bir doÄŸum günü armaÄŸanıdır aslında. Bir armaÄŸan paketinin kurdelasına baÄŸlı olmayan, tüm dünyaya özgürce açılmamı saÄŸlayan sonsuz armaÄŸanlardı onlar.
Çok yıllar önce Aşçı Fok, FocaFoca.com’daki mütevazi köşeciÄŸinden seslenirdi ahaliye. Sonrasında Turgay beni Foça’dan web olarak ayırıp kendi başıma müstakil sitemde sonsuzluÄŸun gayya kuyusuna bırakıverdiÄŸinde her ÅŸey deÄŸiÅŸti. Ä°yi de oldu, o günlerde mırıltılı güncelerimi oluÅŸtururken son derece keyifli zamanlar geçirdim. Åžimdi de öyle, üstelik gücüm yettiÄŸince daha da ileri taşıdığım oluyor; gün geliyor bir kayanın tepesinden sözcükler yuvarlıyorum maviliklere, an geliyor zirzop bir lezzeti karıştırıyorum çorba kazanı başında. Otlar baharatlar uçuÅŸuyor tepemde, içimde kuÅŸlar ÅŸakıyor hayat çok güzel diyor. Her ÅŸeye raÄŸmen!
Minicik bir sözcüğe anlamlar yükleyip ilhamlarımı kendi zengin bahçemde şenliklerle kutsamaya çalıştığım harikulade bir yaşam bu, doygun ve sevimli...
Esasında yaÅŸamın kendisi eÅŸsiz nimetlerle dolu, bizlere düşen o nimetleri bulup çıkarmak ve kendi yaÅŸamlarımıza katıp doyasıya yaÅŸamak. Hiçbir anını zebil etmeden, her anını hürmetle kutsayarak…
Acıların ürettiği yoksunluk edebiyatı beni ilgilendirmiyor. Hangimizin yarası beresi yok ki! Dünyayı nasıl gördüğümüzdür asıl olan. Bunu pembe mor gözlük takarak denesek de, yeşil mavi anlamlar yüklemesek de hepsi kendi seçimlerimiz.
Seçimlerimiz kadar varız şu yeryüzünde.
Her şey kendini sevmekle, sendeki sevgiyi diğer sevdiklerinle bölüşmeye yeltenmekle güzelleşiyor. Elbette yaşam herkese adil davranmıyor gibi görünebilir, bu yönden bakarsak işimiz fırtın. Kim kime göre adil ki? İnsan olarak her birimizin diğerine göre öne çıkan ya da geride kalan yönlerimiz var. Kimimiz parasal varlık içinde yüzerken diğerimiz sevdiği kitabı almak için üç kuruşa metelik atıyor olabilir, kimilerimiz hastanelerde tek bir sağlıklı soluğun savaşını verirken, bir başkası savaşın göbeğinde sevdiklerinin canı derdine düşüyor da olabilir, diğeri hangi yemeği seçse, hangi dala konsa diye gönül gezdiriyor da olabilir!
Dünya gezegeninin kendisi, şu adil olup olmama ölçütüne kafa yormadığı kesin. Bulutların arasından yüzünü gösterecek olan Şubat güneşi bana şöyle diyor olacak; İyi ki doğdun, iyi ki bu zamandasın. Ve her şey olması gerektiği gibi merak etme!
Aşçı Fok
Nurdan Çakır Tezgin / 7 Şubat
Kıymet bilmezin birine
dünyanın en ağır en pırıl mücevherini de verseniz burun kıvırır! Özel günlerde armaÄŸan vermek güç iÅŸtir aslında. Niye yazıyorum bunları derseniz; Bugün benim doÄŸum günüm, ÅŸimdiden Turgay’ı kayırmadan duramıyorum. Onun en zorlandığı iÅŸtir armaÄŸan seçmek. Önceleri zorlanmıyordu, zira; hop bir web tasarımı yapıp beni yerimden zıplatıyordu. Ya da yepyeni bir internet sitesi hazırlayıp bunu sana doÄŸum günü hediyesi olarak hazırladım diyerek iÅŸin içinden sıyrılıyordu!www.ascifok.com sayfam tam da on yıl önce böyle bir armaÄŸan olarak doÄŸmuÅŸtu. Åžaka deÄŸil on yıl, pek sevinmiÅŸtim. Turgay’ın daha da önceki yıllarda hazırladığı www.focafoca.com yine bana bir doÄŸum günü armaÄŸanıdır aslında. Bir armaÄŸan paketinin kurdelasına baÄŸlı olmayan, tüm dünyaya özgürce açılmamı saÄŸlayan sonsuz armaÄŸanlardı onlar.
Çok yıllar önce Aşçı Fok, FocaFoca.com’daki mütevazi köşeciÄŸinden seslenirdi ahaliye. Sonrasında Turgay beni Foça’dan web olarak ayırıp kendi başıma müstakil sitemde sonsuzluÄŸun gayya kuyusuna bırakıverdiÄŸinde her ÅŸey deÄŸiÅŸti. Ä°yi de oldu, o günlerde mırıltılı güncelerimi oluÅŸtururken son derece keyifli zamanlar geçirdim. Åžimdi de öyle, üstelik gücüm yettiÄŸince daha da ileri taşıdığım oluyor; gün geliyor bir kayanın tepesinden sözcükler yuvarlıyorum maviliklere, an geliyor zirzop bir lezzeti karıştırıyorum çorba kazanı başında. Otlar baharatlar uçuÅŸuyor tepemde, içimde kuÅŸlar ÅŸakıyor hayat çok güzel diyor. Her ÅŸeye raÄŸmen!
Minicik bir sözcüğe anlamlar yükleyip ilhamlarımı kendi zengin bahçemde şenliklerle kutsamaya çalıştığım harikulade bir yaşam bu, doygun ve sevimli...
Esasında yaÅŸamın kendisi eÅŸsiz nimetlerle dolu, bizlere düşen o nimetleri bulup çıkarmak ve kendi yaÅŸamlarımıza katıp doyasıya yaÅŸamak. Hiçbir anını zebil etmeden, her anını hürmetle kutsayarak…
Acıların ürettiği yoksunluk edebiyatı beni ilgilendirmiyor. Hangimizin yarası beresi yok ki! Dünyayı nasıl gördüğümüzdür asıl olan. Bunu pembe mor gözlük takarak denesek de, yeşil mavi anlamlar yüklemesek de hepsi kendi seçimlerimiz.
Seçimlerimiz kadar varız şu yeryüzünde.
Her şey kendini sevmekle, sendeki sevgiyi diğer sevdiklerinle bölüşmeye yeltenmekle güzelleşiyor. Elbette yaşam herkese adil davranmıyor gibi görünebilir, bu yönden bakarsak işimiz fırtın. Kim kime göre adil ki? İnsan olarak her birimizin diğerine göre öne çıkan ya da geride kalan yönlerimiz var. Kimimiz parasal varlık içinde yüzerken diğerimiz sevdiği kitabı almak için üç kuruşa metelik atıyor olabilir, kimilerimiz hastanelerde tek bir sağlıklı soluğun savaşını verirken, bir başkası savaşın göbeğinde sevdiklerinin canı derdine düşüyor da olabilir, diğeri hangi yemeği seçse, hangi dala konsa diye gönül gezdiriyor da olabilir!
Dünya gezegeninin kendisi, şu adil olup olmama ölçütüne kafa yormadığı kesin. Bulutların arasından yüzünü gösterecek olan Şubat güneşi bana şöyle diyor olacak; İyi ki doğdun, iyi ki bu zamandasın. Ve her şey olması gerektiği gibi merak etme!
Aşçı Fok
Nurdan Çakır Tezgin / 7 Şubat
Aşçı Fok
Nurdan ÇAKIR TEZGİN
